Στην φιλόξενη αίθουσα του βιβλιοθήκης του Επιμορφωτικού Συλλόγου της Νέας Μάκρης, την Κυριακή 15 Μαρτίου 2026, βρεθήκαμε για την παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου της συγγραφέως Λείας Βιτάλη «Η οργή των μικρών ανθρώπων» από τις εκδόσεις Πατάκη.
Τα μέλη του συλλόγου προλόγισαν την συγγραφέα και ύστερα η ίδια και με αφηγητές, την ηθοποιό Χάρις Συμεωνίδου και τον φιλόλογο και ηθοποιό, Γιώργο Μπάρδη, πήραν τη σκυτάλη για να ξεκινήσει το ταξίδι στο χρόνο. Από τις πρώτες γραμμές του βιβλίου η γνωριμία με τον πρωταγωνιστή ήταν ηχηρή, με μια κραυγή που φευγαλέα ξεπήδησε από τις σελίδες και έφτασε στα αυτιά μας, διαπεραστική, τραχιά, απελπισμένη. Ο Θοδωράκης Κολοκοτρώνης αποκαθηλώθηκε από το βάθρο του και στάθηκε εμπρός μας, πληγωμένος, δαιμόνιος και αδάμαστος. Ένας Οδυσσέας που αναζητούσε την δική του Ιθάκη, την δικαίωση, για την δολοφονία του πρωτότοκου γιου του, Πάνου Κολοκοτρώνη.
Η Λεία Βιτάλη τραβάει τα πέπλα της λήθης και μας αποκαλύπτει σταδιακά τα τρία πρόσωπα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η γενναιότητα και η ευφυΐα του οργισμένου επαναστάτη, αντιπαραβάλλονται στην στοργή και στον άσβεστο πόνο του κατατρεγμένου πατέρα, όσο μας σαγηνεύει ο γλεντοκόπος και ερωτικός άντρας που αγάπησε με πάθος.
Η Χάρις Συμεωνίδου διαβάζει ένα απόσπασμα του βιβλίου. Με τον ήρεμο και σταθερό της τόνο μας μεταφέρει στο κελί που ήταν κλεισμένος ο ήρωας. Ριγμένος σε ένα αχυρόστρωμα, να ψήνεται στο πυρετό και να περιμένει την ετυμηγορία όσων τον διώκουν. Η συγγραφέας μας επισημαίνει πως αν και το βιβλίο βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα εντούτοις δεν το κατατάσσει στα ιστορικά μυθιστορήματα. Άλλωστε η Βιτάλη επεσήμανε πως δεν επιδιώκει να μας κάνει μάθημα ιστορίας. Σκαλίζοντας της ρωγμές του χρόνου, καταφέρνει να ψηλαφίσει τα τραύματα του ήρωα και μας τον φέρνει κοντά μας για αισθανθούμε την ανάσα του και να ακούσουμε τον παλμό της καρδιάς του.
Από την ημέρα της γέννησης του, την εποχή της επανάστασης των Ορλωφικών έως το χαμό του γιού του και τα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, η ταραχώδης ζωή του Θοδωράκη Κολοκοτρώνη κυλάει σαν χείμαρρος ορμητικός, μέσα από την γραφή της συγγραφέως. Ξεχύνεται από τις κορφές του Μοριά και καταλήγει στη θάλασσα για να τον ξεπλύνει από τα δάκρυα και το αίμα που πότισαν το κορμί του. Ακολουθούμε τη πορεία του ήρωα στα ορεινά λημέρια των αρματολών ως έφηβο, κι μετέπειτα ως στρατηγός που οδηγεί το ασκέρι του στις μάχες για την ελευθερία της πατρίδας μέχρι το χαμό του γιου του και την ανάβαση στον δικό του Γολγοθά, προσμένοντας τη στιγμή της λύτρωσης του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου